بسم الله الرحمن الرحیم

الله صاحب اسمای نیک است پس با ان الله را دعا نماید.

وضیفه اولین درجه ئ بنده شناختن پرردگار و دوست داشتن او می باشد. این معرفت به دانستن نام و صفت

های که خدا وند خود را در کتابش (قرآن کریم)  صفت کرده است یا پیامبر صلی الله علیه و سلم  در سنتشان الله

را صفت نمودند وابستگی دارد. اما اسم و صفت های واردشده  را تعویل کردن و تغیر دادن نادرست است.

پس الله چطوری که وصف نموده است وصف کردن لازم است.

"لیس کمثله شی و هو السمیع البصیر " (1)

یعنی: مانند الله چیزی نیست و او شنوا و بیناست.

بعد معرفت نام و صفت های الله باید حق هر یک  انها را به جا اورده  به انها خدای تعالی را عبادت نمایم.

و تعسیر ان را در دل جای کنیم.

پس مثلا اسما الله: عظیم-بزرگ - مجید-متکبر-متعال –بلند-ذل جلال-والاکرام-صاحب بزرگی و سخاوتمند-و او

بالای عرش است . به این ها به  دل تعسیر بزرگ داشتن الله و ترس و تنها به سوی او تعالی التجا کردن را

میگزارد.

نام های : الخبیر-باخبر-السمیع-شنوا-البصیر-بینا-العلیم-دانا-الشهید-گواه  دل را با مراقب و نظارت کردن الله

را در حرکت و ارامی ها پور مینماید.

نام های : الرحمن-بخشنده-الرحیم-مهربان- البر-نیکو-الکریم-الجواد-دست کشاد- الرزاق-رزقدهنده-دل را با

محبت او تعالی و به سوی او شوق کردن و دررحمت و رزق او طمع نمودن و ستائش و شکر کردن پور

مینماید. هرقدری که  معرفت بنده به  اسما و صفت الله زیاد گردد همان قدر بندگی اش به الله سبحانه و تعالی

زیاد میگردد.

پیامبر  صلی الله علیه و سلم فرمودند:

"البته الله دارای 99اسما است کسی ان را شمارد(یاد کند و حق ان را ادا  نماید)  به جنت داخل میشود"

ای برادر وخواهر عزیز! پس  این باب را باز نما  که در ان بزرگترین سبب نیکبختی  می باشد.

راه نجات به دو چیز وابستگی دارد

یکم: هدایت راه راست را پرسیدن شناسائ با ان و با سرحد و دوری از ان معرفت

پیدا کردن میباشد. خداوند دائما دعا و هدایت پرسیدن را برایمان فرموده است. تا

در صراط المستقیم حدایت کره باشد. پس ما خود در هر نماز تکرار می کنیم 

"اهدنا الصراط المستقیم* صراط الذین انعمت علیهم غیر المغضوب علیهم و لا الضالین" (1)

یعنی:مارا به راه راست حدایت فرما. راه انانی(پیامبران شهیدان و صدیقان) که

برایشان انعام کرده ئ. نه راه انانی که غضب کرده شده و گمراه شده گانند.

پیامبر صلی الله علیه و سلم پاک از گناهند. چون شبها به نماز میخیستند از

پروردگار حدایت را پرسیده میگفتند:

خداوندا تو که پروردگار جبرئل مکائل اسرافل و ازرایل و خالق اسمانها و زمین

داننده ئ غیب اشکارا تو بین بندگانت در ان چیزی که اختلاف کرده اند حکم

میکنی پس مرا  از اختلاف بیرون نموده به راه راست هدایت فرما تو کسی را که

خواهی به راه راست حدایت میکنی.